
لاپلاس: ایده هایی برای عاشقان دوچرخه
خبرگزاری مهر: یکی از مشکلات همیشگی دوچرخه ها زنجیرهای آنهاست که در بسیاری از موارد با خطر پاره شدن یا در رفتن مواجه هستند.
مواد مورد استفاده در ساخت این دوچرخه هم کیفیت بالایی دارند و در ساخت بدنه آن از آلیاژ منیزیم با چگالی بالا استفاده شده است.
دوچرخه های یاد شده در سه سایز ۲۰ اینچ، ۲۴ اینچ و ۲۶ اینچ عرضه شده اند و با توجه به استفاده از دیسک ترمز جلو و عقب در آن، با فشردن مختصر ترمز این دوچرخه به سرعت در سر جای خود متوقف می شود.
یکی دیگر از مزایای این دوچرخه امکان فعال کردن چرخ عقب به صورت مستقل است که باعث می شود قابلیت مانور آن به صورت چشمگیری افزایش یابد. فرمان دوچرخه یاد شده هم انعطاف زیادی دارد و به سرعت قابل چرخاندن است و لذا می توان به سرعت آن را در محیط های تنگ و بسته جابجا کرد.
پیش فروش این دوچرخه مدتی است آغاز شده و علاقمندان برای این کار باید مبلغی معادل ۷۹۹ دلار پرداخت کنند.
باشگاه خبرنگاران: مخترعین ژاپنی دوچرخه ای ساخته اند که WBC نام دارد و به دوچرخه پیاده روی شهرت یافته است. این دوچرخه صندلی ندارد و ورزشکار باید روی آن سرپا باشند تا حس پیاده روی کاملا منتقل شود.
ورزش و تندرستی امری است که همیشه و در همه جوامع بسیار مهم هستند. پیاده روی به عنوان مادر ورزش ها شناخته می شود و برای داشتن بدنی سالم یک کمک به شمار می آید. عده ای زمان برای پیاده روی ندارند به همین دلیل از تردمیل و دیگر دستگاه استفاده می کنند که از نظر پزشکی تایید شده نیستند.
مخترعین ژاپنی دوچرخه ای ساخته اند که WBC نام دارد و به دوچرخه پیاده روی شهرت یافته است. این دوچرخه صندلی ندارد و ورزشکار باید روی آن سرپا باشند تا حس پیاده روی کاملا منتقل شود. با هر قدم برداشتن بر روی پدال های دوچرخه، سه چرخ آن حرکت می کند و شما در حال پیاده روی دوچرخه سواری نیز می کنید.
"کاتایاما کوگو" طراح این دوچرخه در مورد خصوصیات آن می گوید، این دوچرخه 1.2 متر طول و وزنی معادل با 36 کیلوگرم دارد. بر روی این دستگاه یک موتور الکتریکی نیز تعبیه شده است تا در زمان نیاز به کمک ورزشکار بیاید.
این دوچرخه با هر بار شارژگیری می تواند مسافت 20 کیلومتری را با سرعت 24 کیلومتر بر ساعت طی کند و این تنها بخش موتوری دستگاه است. مسافت بیشتری را نیز می تون با پدال زدن و پیاده روی طی کرد.
روزنامه فرهیختگان (مرداد 95): هفت سال از طرح شهرداری تهران برای ایجاد خانه دوچرخه میگذرد؛ طرحی که البته به 10 سال پیش و مصوبه شورای عالی شهرسازی و معماری برای ایجاد مسیرهای ویژه عبور دوچرخه و توسعه سیستم دوچرخهسواری برای کاهش آلودگی هوا و ترافیک برمیگردد. قرار بود این ایستگاهها در مجاورت پایانههای اتوبوسرانی و ایستگاههای مترو قرار گیرد تا از این طریق مسیرهای دوچرخهسواری نیز به شبکه حملونقل عمومی متصل شود. این در حالی است که دیده میشد این مسیرها کارایی دیگری پیدا کردهاند؛ بهطوری که مسیر دوچرخه در ایستگاه متروی صادقیه به دلیل تردد بیش از حد ونها و تاکسیها و افراد به حالت تعطیل درآمده است.
البته ابتدا قرار بود که دوچرخهها به صورت رایگان به مردم تحویل داده شوند؛ اما گویا شهرداری بابت ثبتنام و ارائه کارت اعتباری از شهروندان پول دریافت میکند. حالا این موضوع در کنار سایر مشکلات از جمله شیب جغرافیایی مناطق، نبود شبکه تحویل دوچرخه، تجهیزات فرسوده و خراب باعث شده است که در حال حاضر دوچرخههای تهران بیش از دوچرخهسوارانش باشد.
اگرچه در این چند سال شهرداری توانسته است 155 خانه دوچرخه به همراه بیش از هفت هزار دوچرخه را برای شهروندان تهرانی مهیا کند؛ اما بسیاری از شهروندان میگویند شهرداری فقط به مردم دوچرخه میدهد و به باقی قضایا توجهی ندارد. موضوعی که آمارهای شهرداری هم آن را تایید میکند؛ نزدیک یک میلیون و 600 سفر توسط شهروندان تهرانی تا نیمه بهمن 94. در این میان هفت مسیر دوچرخه؛ در معابر صدا و سیما، پیادهراه بازار، خیابان امام خمینی، انقلاب، دماوند، طالقانی و بلوار کشاورز از جمله مسیرهایی که است سال گذشته احداث شده و مجهز به سیستم رک (قفلبند) هوشمند است؛ سیستمی که به گفته شهروندان نمایشی است؛ چراکه سیستم رک در خیابان امام خمینی کاملا از کار افتاده است و کسی نمیتواند از آنها استفاده کند.
یکی از دلایل شهروندان برای استفاده نکردن از خانه دوچرخه وضع جغرافیایی و شیب نامناسب مناطق است، بهطوری که نبود استقبال باعث شده این خانهها به مناطق دیگر منتقل شوند. در حال حاضر خانه دوچرخه ضرابخانه، میدان قیصر امینپور، میدان کاج و میدان فرهنگ به دلیل شیب زیاد منطقه در صف جابهجایی هستند.
جزیرههای جداگانه خانههای دوچرخه