معاون برنامهریزی و مدیریت منابع وزارت راه و شهرسازی با اشاره به ضرورت تلفیق دو نگاه «جامع» و «پایین به بالا» در برنامهریزی گفت: بدون توجه به برنامهریزی جامعنگر، انجام پروژههای بزرگ افزایش رضایت عمومی را نتیجه نمیدهد.
به گزارش خبرنگار پایگاه خبری وزارت راه و شهرسازی، امیر امینی، معاون برنامهریزی و مدیریت منابع وزارت راه و شهرسازی در دومین نشست مقدماتی کارویژههای تخصصی پروژه «یکپارچهسازی و تجمیع اسناد برنامهای وزارت راه و شهرسازی»، ضمن تبریک اعیاد گذشته و تسلیت ایام محرم گفت: کار فشرده و بزرگی را دنبال میکنیم که طبیعتا هم زمانبر و هم انرژیبر است.
امینی با اشاره به مسئولیتهای بزرگ وزارت راه و شهرسازی در سطح کشور افزود: وزارت راه و شهرسازی وزارتخانه بسیار عریض و طویل با حجم وظایف سنگین و مهم است، به طوریکه بین ۵۰ تا ۶۰ درصد اعتبارات عمرانی کشور را مصرف می کند. همچنین بیش از ۵۰ درصد سرمایهگذاریهای بخش خصوصی در حوزه زیرساختها، ناوگان و تولید سرمایه ثابت در وزارت راه صورت میگیرد.
معاون وزیر راه و شهرسازی با اشاره به اقدامات انجام شده در این وزارت خانه گفت: تنها در هفته دولت حدود ۶۹۹ پروژه، توسط مقامات استانی، محلی و ملی افتتاح شد. در همه حوزهها فعالیت و افتتاح داشتیم. حدود ۳ هزار میلیارد تومان سرمایهگذاری صورت گرفت که در هفته دولت افتتاح شد.
وی ادامه داد: حدود ۱۷۸ تا ۱۸۰ پروژه اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی در حوزههای مختلف زیربنایی و روبنایی افتتاح و بهرهبرداری شد. کار بزرگی اتفاق افتاد، ۳ هزار میلیارد تومان سرمایهگذاری در یک بازه ۶ ماهه کار عظیمی است.
امینی با اشاره به اینکه باید طراحی این پروژهها باید با برنامهریزی باشد، گفت: وقتی وارد حیطه این سرمایهگذاری میشویم، میبینیم متوسط طول پروژههایی که در حوزه راه افتتاح شد، حدود ۳ تا ۳.۵ کیلومتر است. در سرجمع میبینیم که حدود ۱۰۰۰ کیلومتر راه روستایی افتتاح شده است، اما وقتی به جزییات این عدد وارد میشویم، می بینیم طول هر راه حدود ۳ کیلومتر بوده است.
وی افزود: فاجعه بزرگتر میشود وقتی که بیشتر به اعداد وارد میشویم. متوسط طول پروژههای ملی افتتاح شده بین ۲ تا ۳ کیلومتر و در پروژههای استانی بین ۶ تا ۹ کیلومتر است. یعنی مقیاس پروژههای ملی در حد پروژههای استانی افت کرده و پروژههای استانی خود را در سطح پروژههای ملی بزرگ کرده است.
این مقام مسئول ادامه داد: متوسط طول افتتاح شده راههای روستایی، بیش از ۳ برابر متوسط طول پروژه های ملی و راه اصلی و بزرگراهی است. با بررسی این اعداد متوجه میشویم که چرا رضایت عمومی از این حجم فعالیت در وزارتخانه وجود ندارد.
پروژهها به رضایت عمومی منجر نشدهاند
معاون وزیر راه و شهرسازی با اشاره به اینکه پروژههای این وزارتخانه نتوانسته رضایت عمومی را جلب کند، گفت: در یکسال گذشته ۱۴ فروند هواپیما به ناوگان هوایی کشور اضافه شده و حدود ۱۲ میلیون تن به ظرفیت بندری اضافه شده است، اما آیا رضایت مردم افزایش پیدا کرده است؟
وی ادامه داد: در حوزه ریل در سال گذشته و امسال، چندین مرکز استان به شبکه ریلی کشور متصل شدند. اما آیا با اتصال این مراکز استان رضایت مردم فراهم شد؟ چه مشکلی در نظام برنامهریزی وجود دارد که این دست اقدامات به افزایش رضایت عمومی منجر نمی شود؟ آیا برنامهریزی اشتباه بوده است؟ آیا هدفگذاری یا راهبرد ما اشتباه بوده است؟ چرا اگر چند مرکز استان به شبکه ریلی متصل میشود، ارزش افزوده اقتصادی حوزه ریلی ما افزایش پیدا نمیکند؟
امینی به اقدامات صورت گرفته در حوزه حمل و نقل جادهای نیز اشاره کرد و گفت: در حوزه راهداری و نگهداری راه، همه دستگاههای نظارتی و مراقبتی الکترونیکی و دیجیتال فعال شده است. سامانههای مختلف برای بارنامه، صورت وضعیت مسافران و ... فعال شده است. همه به نوبه خود تلاش میکنیم بهترین خدمات را ارائه دهیم، ولی در نهایت این اقدامات به افزایش رضایت عمومی منجر نمیشود.
وی افزود: وقتی وارد دستگاه مثلا شرکت راهآهن یا سازمان راهداری میشویم و از درون دستگاه، به عنوان جزئی از آن، عملکرد شرکت را بررسی میکنیم، میبینیم که حوزه ریلی و جادهای اعداد و ارقام خوبی را نشان میدهد. ولی وقتی از بیرون نگاه میکنیم میبینیم نتوانستهایم رضایت عمومی را جلب کنیم.
امینی ادامه داد: چرا برخی از سیستمهای ما زیانده میشوند؟ چرا یک شرکت دولتی باید زیانده باشد و شرکت باقی بماند؟ اگر یک شرکت قرار است شرکت بماند، چرا باید زیانده شود؟ و اگر قرار است زیانده باشد، چرا باید شرکت شود؟ نفس شرکتْ درآمدزایی، سودزا بودن و ایجاد ارزش افزوده اقتصادی است. چه اتفاقی در این سیستم برنامهریزی افتاده و چرا برخی از شرکتها زیانده هستند؟ شاید نیاز باشد ساختار تشکیلاتی آنها اصلاح شود. در این مورد نظر شما کارشناسان را میطلبیم. بایستی نگاه بالا به پایین با نگاه پایین به بالا درهم آمیخته شود و ما بتوانیم از آن یک نتیجه خوب بگیریم.
ضرورت ترکیب نگاههای «بالا به پایین» و «پایین به بالا»
معاون برنامهریزی و مدیریت منابع وزیر راه و شهرسازی با اشاره به اینکه برای موفقیت در حصول اهداف باید به برنامهریزی جامعنگر و از بالا به پایین نیز توجه شود، گفت: در برنامهریزی باید نگاه بالا به پایین با نگاه پایین به بالا در هم آمیخته شود تا بتوان از آن نتیجه قابل قبول حاصل کرد.
کسب درآمد پایدار از حوزه های مختلف شهری با هدف تامین بودجه مورد نیاز اجرای طرح ها و برنامه های حوزه شهری و از همه مهمتر نگهداشت آن یکی از مهمترین رویکردهایی است که شهرهای توسعه یافته در دنیا به آن توجه دارند. تجربه های جهانی نشان داده که با مدیریت موضوعات ترافیکی نه تنها شهرداری ها توانسته اند درآمد های پایداری را از این محل به دست آورند بلکه با این رویکرد باعث شده اند تا شهروندان را به استفاده از حمل و نقل عمومی تشویق کنند.
.jpg)
.jpg)